makale 05/04/22

Filelefteros gazetesinden Hristalla Hacidimitriu’nun bir makalesi:

"Başımıza gelen tek iyi şey; Bahar"

Dünya'dan başka bir gezegene haber muhabirliği yapıyor olsaydık eğer, burada başımıza gelen tek iyi şeyin Bahar'ın gelmesi olduğunu söylerdik. En azından burada, Akdeniz bölgesinde. Ve olumsuz tahminlere rağmen, oldukça yağmurlu geçen kış ayları sayesinde doğa tüm güzelliğini kuşandı. Bunun dışında insan artık en çok neyden korkması gerektiğini bilemiyor: Pandeminin öngörülemeyen gelişiminden mi yoksa savaşın öngörülemeyen gidişatından mı? Canavarın doyması ve nihayet silahların susması için ne kadar yıkım olması, daha ne kadar ölüm olması gerekiyor? Ve silahlar sustuğunda, insanoğlu Sisyphus gibi, barınmak için, şehirlerini yeniden inşa etmek için ta en baştan mı başlayacak?

Gezegenin pipet ve kulak çubuklarının tehdidi altında olduğuna inandık. Ve dünyayı kurtarmak için onları piyasadan çektik. Şimdiyse koca koca kentlerin yerle bir edildiğini görüyoruz. Her şeyi yakıp yok eden ateşler yakıldığını. Kilometreler boyunca uzanan bir yarıçap içinde ne insan ne bitki örtüsü ne de bir fauna türü canlı kalacak. Halihazırda yurt arayışı içinde evini barkını terk eden yüz binlerce kişiye, yüzbinlerce insan daha eklenecek. Her şeyin bu kadar muğlak bir hal aldığı bir dünyada güven içinde olunabilecek bir yurt var mıdır acaba?

Güvenli sığınaklarında kendilerini korumaya almış olan liderler birbirine tehditler savuruyor, türlü türlü nitelendirmeler yapıyor, birbirlerine diş gösteriyorlar. O çok popüler Zelensky bile savaşı bir stand up tragedy’ye dönüştürdü. Her gün, günde iki üç kez kamera karşısına geçip yazdığı ya da birilerinin onun için yazdığı metinleri okuyup alkış topluyor, internet, zum ve selfi çağında savaş idaresi konusunda tarih yazıyor. Diğerleri doğaçlama yapıyor. Sonuç olarak, dil aklın önünde koşuyor. Yoksa dil dil aklın önünde koşmuyor da; sonradan “kastettiğim bu değildi” diyebilmek için kontrolü kasten elden kaçırmış gibi mi yapıyorlar?

Dünya tam bir paranoya içinde. Parıltısıyla göz kamaştıran, herkesin çılgın bir sevinç ve duygu seli içinde hareket etmesine, etrafa teşekkür yağdırmasına alışkın olduğumuz Oscar ödül töreni bile bu yıl genel paranoya ve yaygın şiddete uyum sağladı. Bir oyuncu sahneye çıktı ve sunucunun suratına bir şamar patlattı. Neden? Çünkü ihtilaflar artık öyle çözülüyor da ondan. Bir ülke tehdit edildiğini düşündüğü için bir başka ülkeye müdahale ediyor, biri kendisini gücendirdiğini düşündüğü için diğerini dövüyor. Başımıza gelen tek iyi şey bahar.